Pizza’s zijn zo lekker!

Vandaag viel er een pijnlijke herinnering op de deurmat: een ‘Long Time No See’ kaart van Domino’s Pizza!

Dit stond er op de achterkant:

Beste Pizzaliefhebber,

Het is alweer enige tijd geleden dat wij bij u bezorgd hebben.

Om weer eens zorgeloos thuis te kunnen genieten van onze gerechten zonder de deur uit te gaan bieden wij u:

Elke 2e Pizza helemaal GRATIS bij uw volgende bestelling

Deze aanbieding is geldig bij bestelling van minimaal 1 pizza, bij afhalen en bezorgen […]

Voor wie ons niet persoonlijk kent of denkt dat wij altijd gezondheidsfanatiekelingen zijn geweest is dit misschien shockerend. Maar om eerlijk te zijn waren wij fastfood-junks. Die glazen die McDonald’s de laatste jaren tijdens de zomer bij hun menu’s doet? Laten we zeggen dat we er best wel veel hebben. (Uiteraard niet van de afgelopen paar jaar hè) Maar onze grote favoriet was toch wel Domino’s Pizza. Minimaal 1x per week gingen we erheen voor een snelle en makkelijke hap, meestal op dinsdag of donderdag, omdat dat met werktijden lastige dagen waren. En dan namen we niet 1 medium pizza per persoon, nee, minstens 1,5 of gewoon een large. Vaak bleef het daar echter niet bij, want wat is er lekkerder dan een scootertje laten komen op vrijdagavond tijdens een aflevering van The Voice of X-Factor? Dus wanneer we daar wat gingen halen, werden we bij naam genoemd. Als we belden, werd gevraagd of we ‘het gebruikelijke’ wilde hebben. Ja, we waren daar vaste klant. Toen onze oudste op straat zelfs de scooters van Domino’s begon te herkennen, realiseerden we ons dat er toch iets niet helemaal goed ging. (Even om voor mijzelf de pijn wat te verzachten; de grote gele M herkent hij gelukkig niet, haha.)

We hielden ons voor dat het wel mee viel. Het was tenslotte een verse pizza met veel groente. Dat is toch best gezond? En een beetje kaas, hoe erg kan dat zijn? En tomatensaus is toch ook een soort groente? En nog zo’n mooie om de late vrijdagavondpizza goed te praten; dat hebben we wel verdiend na zo’n zware week. Wat hebben wij onszelf voor de gek gehouden! Herken je dit soort excuses? Vast wel! Wat zijn de dingen die jij jezelf wijs maakt? Hoe praat jij goed dat je iets eet, waarvan je wéét dat je het niet zou moeten doen?

Ik had nog meer excuses hoor. “Ahh, die paar kilo extra kan ik wel gebruiken.” en “Wat maakt het uit, je ziet het toch niet aan me.” Manlief heeft een tragere stofwisseling dan ik. Dus bij hem had ik het wel kunnen zien. Maar zelfs daar was ik blind voor geworden. De excuses waren een waarheid geworden in mijn hoofd. En zelfs toen we het gezondheidspad begonnen te bewandelen, was de pizza het moeilijkst om afscheid van te nemen. Het excuus; het gaat om 80% gezond eten en dat doen we wel voor 90-95%. Dus die pizza is niet zo erg…

Nu je dit geheimpje over mij weet, zul je je misschien afvragen hoe het komt dat wij toch de switch hebben kunnen maken. Nou, eigenlijk werden we er min of meer door ons lichaam zelf toe gedwongen. Doordat we voor 90-95% volgens het oermensprincipe aten, was ons lichaam gewend geraakt aan volwaardige en hoogwaardige voeding. Zo’n pizza is, ondanks de ‘grote’ hoeveelheid verse groente, een aanslag op ons lichaam. Dat wisten we natuurlijk wel. Je kunt je vast nog wel herinneren wat witbrood met je lichaam doet. Maar nu hebben we het ook gevoeld. De laatste keer dat we een pizza aten, was geen prettige ervaring. We hadden er echt zin, want het was alweer een tijdje geleden (lees: hooguit twee weken). Maar wat was dat een tegenvaller zeg! Na een paar happen keken we elkaar aan en ik, enorme pizzaliefhebber, zei: “Ik vind er niks aan…” Manlief was het met me eens. Natuurlijk hebben we die hele pizza gewoon opgegeten om te testen of we het niet stiekem mis hadden. Maar nee, we hadden het niet mis. Misselijk dat we waren! Het was duidelijk dat ons lichaam het niet eens was met wat we erin hadden gestopt. Het deed zijn uiterste best om het er zo snel mogelijk uit te werken. Van boven ging dat niet, dus moest het maar van onderen. Zie je het al voor je? En dat was nog niet alles. De volgende dag werd ik wakker met van die gevoelige plekjes op mijn voorhoofd en bovenlip. Misschien herken je dat wel. Je voelt het en je weet dat daar een pijnlijke mega-puist gaat komen. De trap na van de pizza, de ultieme straf. Dus voor ons geen pizza meer. Alleen al die ervaring typen maakt me weer misselijk.

Maar ja, dan krijg ik zo’n kaart van Domino’s… En ik ben wel zo Hollander dat ik ‘GRATIS’ niet wil laten liggen. Ik weet het, het is gewoon slimme marketing. Maar toch, zo’n pizza is ook wel erg lekker. Tenminste, dat vond ik ooit. En dan klinkt er een stemmetje in mijn hoofd: “Ah joh, wat maakt het uit. Dat kan toch best. Je eet en beweegt nu gezonder dan ooit tevoren. Het is net witbrood met groente en vlees. Best gezond eigenlijk.” En dan is er een ander stemmetje (nee, ik ben niet psychotisch of schizofreen) dat mij herinnert aan mijn laatste pizza-ervaring. Dan zegt het eerste stemmetje: “Maar het is zoooo lekker, het is de misselijkheid en die puisten echt wel waard!” En het water loopt me al in de mond, als ik denk aan het openen van die doos en de geur die me dan tegemoet komt. Hmmm… Jawel, de voedingsindustrie heeft zijn werk goed gedaan met mensen verslaafd maken aan voedingswaren die weinig met voeding te maken hebben. Maar net als in de meeste films overwint ook in mij het goede.

 

Dus ik zit nu lekker mijn Extravaganza van Domino’s op te eten…

 

Really?

Nee, natuurlijk niet. Ik weiger mijn lichaam als vuilnisbak te behandelen. Ik heb er maar één en dat moet ik met respect behandelen en geven wat het nodig heeft, want daar pluk ik zelf de vruchten van. Gelukkig is het zo dat van vrijwel iedere ongezonde snack en oervariant te maken is. Dus wat staat er voor morgen op het programma? PIZZAAAAA!!! Check hieronder het recept.

Ingrediënten voor de bodem:

  • 1,5 cup amandelmeel
  • 1 theelepel baking powder
  • 2 theelepels knoflookpoeder
  • 4 eieren
  • 3 eetlepels extra vierge olijfolie
  • ½ cup kokosmelk

Ingrediënten voor de topping:

  • Enkele eetlepels tomatenpuree
  • 8 zongedroogde tomaten, fijngesneden
  • 10 olijven, gehalveerd
  • 8 champignons, in plakjes
  • Enkele reepjes paprika
  • De helft van een klein uitje
  • 1 eetlepel roomboter of kokosolie, om in te bakken
  • 150 gram tonijn

Bereiding:

  1. Oven voorverwarmen op 175⁰ C
  2. Begin met de bodem, want die moet eerst even zonder de topping de oven in
  3. Mix de droge ingrediënten in een grote kom
  4. Voeg de natte ingrediënten toe, terwijl je met een garde klopt. Dit voorkomt klonten.
  5. Wanneer het met de garde niet meer lukt, ga je met je handen verder
  6. Het beslag lijkt misschien wat aan de waterige kant, heel wat anders dan een gewone pizza. Maar als het eenmaal gaar is, heeft het de juiste structuur
  7. Giet het beslag in een ingevette pizzapan of schaal en spreid het goed uit tot het de hele bodem beslaat. Het is belangrijk dat de pizzapan een opstaande rand heeft, anders druipt het beslag eraf.
  8. Doe alleen de bodem 15-20 minuten in de oven
  9. Bereid ondertussen de ingrediënten voor de topping voor
  10. Bak de champignons op middelhoog vuur in roomboter of kokosolie tot ze gaar zijn.
  11. Smeer de pesto over de bodem, zo veel of zo weinig als je wilt. Strooi de zongedroogde tomaatjes, artisjokhartjes en gebakken champignons eroverheen en voeg als laatste de tonijn toe.
  12. Doe nu de pizza in zijn geheel ongeveer 10 minuten in de voorverwarmde oven op 175⁰ C. En dat is alles, je hebt een pizza!

Wat vind je ervan? Iets om uit te proberen? Weet je nog een heerlijke variant? Of krijg je ook dit soort leuke kaarten thuis gestuurd? Laat het me hieronder weten!

Terug naar boven

8 Comments

  • Afieke

    16 maart 2013

    Wat een goed idee! Ik heb laatst een pizzabodem gemaakt van bloemkool, was lekker, maar ik ben helemaal fan van amandelmeel. En ook van pizza, dus dit recept ga ik gauw eens proberen!

  • Miriam

    31 mei 2013

    Voordat ik echt gezond ging eten maakte ik al iedere vrijdagavond zelf pizza. Maar ja, witte tarwe, gist, suiker….
    Toch mis ik ‘m nog, de ‘vrijdagavondpizza’. Deze ga ik zeker uitproberen! Even ‘pinnen’ dit recept.

  • Mayke Teurlings

    31 mei 2013

    Lijkt me heerlijk de pizza! lekker eerlijk stuk heb je geschreven, hou ik van 🙂

  • Elly Nouwens

    8 juni 2013

    Nou wil ik dit graag proberen, maar vraag me af of het amandelmeel te vervangen is voor bv kikkererwtenmeel…. voor diegenen die alergisch zijn voor noten?????

    • Elly Nouwens

      11 juni 2013

      Jenaida??? Kan kikkererwtenmeel ook???? voor als je alergisch bent voor noten???

    • Geen idee Nelly. Ik eet geen peulvruchten, omdat die stoffen bevatten die de darmen beschadigen en zo onder andere allergieën kunnen veroorzaken.

    • Elly Nouwens

      16 juni 2013

      Okee, wat moet iemand met een noten allergie dan gebruiken ???? als daar een vervanging voor bestaat???

  • Judith Flapper

    2 oktober 2013

    Elly Nouwens Voor zover ik het kan bedenken, is boekweitmeel dan nog het minst belastend (want glutenvrij). Wel een erg leuk recept trouwens Jenaida! Toevallig had ik ook zoiets in mijn hoofd om vanavond te maken met gemalen noten i.p.v. amandelmeel. En ik wilde het geheel in de pan bereiden, dus zonder oven. Als ik eraan denk, zal ik nog even berichten over het resultaat…