Terug van weggeweest

Mijn laatste blog is inmiddels alweer bijna drie weken geleden. Vandaag is mijn eerste echte vrije dag in een maand. Die sapvastenkuur heeft me helemaal uit balans gebracht. Nou ja, dat is niet helemaal waar. Ik heb gewoon een heel strenge baas: ikzelf. Dus het was tijd voor een gedwongen time out. Maar ik ben er weer! 😀

De sapvastenkuur

Ik ben iemand die heel veel wil leren, doen en zien. Het liefst allemaal tegelijk en als het even kan, vandaag nog of beter nog, gisteren. Zo ook het sapvasten. Dat was nog eens een slechte timing. Ik heb zo mijn routines wat betreft trainen en eten. Twee dingen die dus niet gaan tijdens het sapvasten.

De kuur op zich was prima vol te houden. Als je een ‘gezond’ crashdieet wilt volgen, is dit het. Ik ben in één week 4,5 kilogram afgevallen. Nu moet je niet gelijk aan de sappen gaan, want zoals bij elk dieet geldt ook hierbij dat die kilo’s er in no time weer gewoon aan zitten met soms een kilootje extra voor de zekerheid. Deze kuur is prima voor rust en reiniging, maar dan moet je wel rust nemen. En dat is precies waar ik de fout in ben gegaan.

Zoals gezegd is vandaag mijn eerste vrije dag in een maand tijd. Eten en trainen heb ik tijdens de kuur niet gedaan, maar verder ging het leven gewoon door in alle opzichten en nog een beetje extra. Dus in die week tijd heeft mijn lichaam zichzelf letterlijk opgegeten. Waarschijnlijk was een groot deel van de verloren kilo’s gewoon spiermassa. Dat is nou net niet wat ik wilde verliezen.

Na de kuur

Inmiddels zijn we drie weken post-kuur. De verloren kilo’s hebben mij weer gevonden en ze hebben een vriendje meegenomen, maar mijn spieren zijn nog niet in hun oude vorm. Hoe kan dat nou?? Heel simpel. Afgelopen maand was nogal druk. Druk betekent stress. Stress betekent cortisol. Cortisol zorgt dat je lichaam glucose maakt uit eiwitten. Oftewel je gaat gewoon je spieren verbranden. Maar er is nog een andere manier. Waarom zou je je eigen lichaam gaan verbranden, als er om je heen genoeg te eten is?

En dat is precies wat ik heb gedaan de afgelopen weken. Als een of andere ex-verslaafde heb ik een kleine terugval gehad. Toen merkte ik pas echt hoe verslavend suiker en E621 (monosodiumglutamaat) zijn. Toen ik eenmaal dat eerste frietje had genuttigd, was het hek van de dam. Ik kon niet stoppen. Het is dat manlief sterk was en is, maar anders had ik mijn intrek genomen bij Domino’s. Gelukkig was hij zo lief om dan even een gezonde boekweitpizza te bakken.

Er zijn maar een paar producten waar ik me echt misselijk aan kan eten, waaronder m&m’s en pizza. Ik weet wat erin zit. Ik weet dat het absolute troep is, ik weet wat het met mijn lichaam doet, ik weet het allemaal en toch is het verlangen naar deze vullingsmiddelen (voeding kan ik het niet eens noemen) bijna onbedwingbaar in tijden van extreme stress. Dat is de kracht van de voedingsindustrie, m aar ook van ons lichaam. Dit zijn zeer calorierijke middelen. Door ze te eten help je je lichaam als het ware een handje, want het hoeft dan niet je spieren af te gaan breken. (Ja, deze smoes heb ik mijzelf ook verteld, toen ik bij een receptie lasagne zag staan!)

Yummie!

Bovengenoemde dingen heb ik gewoon niet in huis. Dat heeft wel gescheeld, een beetje. Maar rozijntjes en nootjes hebben we wel altijd in huis. Ik denk dat ik wel een paar kilo rozijnen-notenmix op heb. Dus waar komen die kilo’s vandaan…

Back on track

Hoewel wat ik at overwegend gezond was, was het natuurlijk veel en veel te veel. Het hele effect van die kuur heb ik zo om zeep geholpen. Dus ben ik ook nog voor niks spiermassa kwijtgeraakt. Boehoe, mea culpa, magna bulta, oftewel: eigen schuld, dikke bult! Geen tijd om te treuren. De zomer komt eraan! Dus ik ga er weer voor.

Ik weet inmiddels hoe het kwam dat ik altijd een randje vet heb gehouden. Het was geen giftig vet, zoals ik dacht. Mijn darmen waren gewoon te vol, omdat ik te vaak, te veel en te snel at. Daarom heb ik afgelopen weekend een mini-sapvastenkuur gedaan van drie dagen, in alle rust. Daarna ben ik weer fris van start gegaan.

Sapvastenkuur

Het trainen had ik al wat eerder opgepakt en dat resulteerde in een week spierpijn. Heel fijn… Ik roep altijd ‘use it, or losei t!’ En wat schetst mijn verbazing? Het is nog echt zo ook. Het is heerlijk hardloopweer, maar ik vrees dat ik daar ook weer een week spierpijn aan over ga houden. Dus ik wacht nog wel even. Ik ben graag mijn eigen proefpersoon. Zo weet ik tenminste waar ik het over heb, als ik mensen iets adviseer.

Les van de dag

Sapvasten is een prima manier om het lichaam rust te geven en te reinigen. Het advies is dan wel om het aantal vruchtensappen te beperken, want laten we eerlijk zijn, vruchtensap is eigenlijk gewoon suiker. De kracht van het sapvasten zit ‘em volgens mij niet alleen in het feit dat je allerlei vitamines en mineralen binnen krijgt, maar ook en misschien wel vooral in het feit dat je een heleboel zooi niet eet.

Een langere sapvastenkuur (≥ 5 dagen) moet je echt plannen. Het is rust voor lichaam én geest. Dus laat mijn verhaal een les zijn. Bereid je kuur voor. Kies je sappen uit. Plan een saunabezoekje en/of een massage. Dit alles kan best naast een (rustige) werkweek, maar met overvolle stress-dagen gaat het gewoon niet werken. Dan pleeg je roofbouw op je lichaam.

Plan ook de tijd na het vasten goed in. Bereid je maaltijden voor. Laat je niet in verleiding brengen door al het gezonde lekkers. Teveel gezonds geeft ook gewoon buikpijn. Ik kan het weten. Stel van tevoren een trainingsprogramma samen. Zodat je ook het trainen weer verantwoord kunt oppakken. En geniet van de hernieuwde energie en kracht die het vasten je lichaam heeft gegeven.

4 Comments

  • Merie Monster

    2 mei 2013

    Fijn om te weten dat zelfs de experts niet perfect zijn! Ik hoop dat je je snel beter voelt.

  • Maarten Zonneveld

    26 mei 2013

    Leuk verhaal. Ik eet het weekend vaak enkel fruit, wat geroerbakte groente en kruidenthee. Dat gecombineerd met yoga en meditatie is zeer relaxend. En je verliest wat kilo's.

  • Sebastiaan Turksma

    31 mei 2013

    Is het niet veel handiger om tijdens vastenweken veel te bewegen ipv rusten, want honger is zoeken naar voedsel dmv bewegen en eten is rusten? Dan ga je je spieren belasten en vet gebruiken als brandstof ipv spieren afbreken om aan je energie te komen. Ik heb zelf nl diverse vastenweken gedaan en ik vond dit altijd al een contradictie, totdat ik het feast-famine-principe leerde kennen en ik snapte dat het niet kon kloppen mbt niet eten en rust houden, maar goed. Kan natuurlijk aan mij liggen…